Propolis, arıların iğne yapraklı ağaçlardan, bitkilerin tomurcuk ve gövdelerinden topladığı ve kendi salgı bezlerinden salgıladıkları enzimlerle ürettikleri ve kovanın yalıtımında ve temizliğinde kullandıkları reçine benzeri bir üründür. Propolisin kullanımının MÖ. 350 yılına kadar gittiği tahmin edilmektedir. Mısırlıların ölüleri mumyalarken, yunanlıların apse tedavisinde, Asurluların ise yara ve tümör tedavisinde propolis kullandığı düşünülmektedir.
Propolisin içeriği kovanın bulunduğu bölgenin bitki örtüsü, iklim koşullarına bağlı olarak değişkend-lik gösterse de temel bileşim oranları çok farklı değildir. İçeriğinde B1, B2, C ve E vitaminleri, çinko, demir, bakır, kalsiyum, magnezyum, sodyum ve potasyum gibi minerallerde bulunur. Ayrıca içeriğinin önemli bir bölümünü flavonoitler oluşturur ve yapısında polifenoller, fenolik asitler, terpenler ve steroidler bulunur. Propolis içerdiği maddelerle tam bir şifa kaynağıdır.